Vraag jezelf begin van de dag af:

Wil ik een joyfull dag hebben? Het kan.

Als je de afgelopen uur even stilstaat en optelt in wat voor situatie je zit, moet je toegeven dat het helemaal niet zo slecht gaat.

Ik tel even op: heb gegeten, heb lekker een dakje boven me hoofd, heb het lekker warm. Ik heb een tv, alle muziekalbums die ik afgelopen tijd wilde hebben en vrienden om mij heen. Waarom zou ik een slechte gebeurtenis van 5 minuten mijn hele uur laten verpesten? Het weegt nooit op tegen de dingen die wel goed gaan.

Grotendeels gaan dingen goed. Per uur gebeuren meer goede dingen dan slechte. Gemiddeld zou ik slechts 1% van ieder uur als slecht kunnen bestempelen. Laat dat niet je uur verpesten. Geniet!

Vrijgevig zijn? Waarom?

De wereld is gebaseerd op eigen belang. Wat als er tussen al die droge rotsen een rivier vloeide? Een rivier die druppels achterlaat op de rotsen, zodat zij glinsteren in de zon.

De wereld is gebouwd om duister te zijn. Zelfzuchtig. Een rivier van vrijgevigheid zou de wereld een andere wending geven. Wil je tussen alle duister niet die een ster zijn?

Maar is dat geen eigenbelang? Is dat geen zelfzuchtigheid? Nee, het is een belofte naar jezelf toe: hoe wil jij door het leven? Als een gier of als een rivier?

Vrijgevig zijn betekent een stuk van jezelf weggeven. Nee. Als jij vrijgevig wil zijn, ben je dat gewoon.

De mens is gebouwd om tegen de wereld in te gaan.

Proberen vrijgevig te zijn is maf. Want vrijgevig zijn is dat je helemaal VRIJ bent in het geven van iets. Als je nog moeite hebt, dan ben je nog niet vrij. Waar zit je aan vast? Ik merk dat ik aan dingen vastzit. Ik ben bang om met NIKS te eindigen. Ik vertrouw niet op een goede afloop.

Als je het zwaar vind om te geven, dan ben je op dat moment niet vrijgevig. Geef het dan ook niet. Je kan alleen echte vrijgevigheid krijgen als je dingen niet MOET.

Teveel aandacht aan katten geven maakt ze zwak.

Ik heb sinds kort twee katten thuis. Vanaf het begin heb ik ze heel veel aandacht gegeven. Ze zijn het op een gegeven moment gewend geraakt.

Nu verwachten zij het als iets normaals en zijn zij onrustig als die aandacht niet gegeven wordt. Ik besefte het ineens en begon het zielig te vinden dat ik ze zo heb gemaakt. Ik wilde ze eigenlijk weer aaien, uit medelijden.

Toen besefte ik dat ik ze daar niet mee help. Ik maak ze dan alleen nog afhankelijker en dus nog onrustiger. Ik zou ze helpen door juist minder aandacht te geven zodat ze eraan wennen. En zodat ze die aandacht niet nodig hebben om rustig te blijven. Eigenlijk zou je ze dus NET genoeg aandacht moeten geven.

Net zoals die katten verwacht ik ook dat het leven mij constant geeft wat ik verwacht. Als dingen niet gaan zoals ik wil, dan ben ik onrustig. Ik heb vaak geklaagd waarom ik niet kreeg wat ik vroeg. Nou besef ik de les pas eigenlijk: Als ik altijd zou krijgen wat ik vroeg, zou ik altijd onrustig blijven als ik het niet kreeg. Het leven wilt juist dat je uit jezelf op eigen benen leert staan. Dat je zelf in rust bent.

Iemand de hele tijd helpen, is juist iemand zwakker maken. Hoewel het pijn doet om iemand te zien vragen om iets, is het soms beter voor diegene om het niet te krijgen. Ik ben erg dankbaar dat ik de dingen waar ik om smeekte niet heb gekregen. Het zou mij er alleen afhankelijker van maken. Hoewel het pijn deed, heeft het mij nu juist sterker gemaakt. Ik dacht al die tijd dat het leven je geen aandacht geeft, dat het leven je in de steek laat. Maar het leven wilt juist dat je op eigen benen leert staan.

Het doet mij pijn om een kind te zien huilen. Maar ik besef dat ik niet help door een kind alles te geven waar het om vraagt. Hoe is het universum dan? Het universum ‘voelt ook pijn’ om jou te zien lijden. Maar het universum wilt juist dat jij groeit. Dus het universum ‘verdraagt de pijn’ om jou het beste te geven.

Er gaan altijd ook wel veel dingen goed.

Soms lijkt het net of alles tegenzit. Als je daar teveel aan denkt, zie je niet de dingen die wel goed gaan. In het leven zijn er heel veel goede dingen. Helaas kijken we daar niet naar. We kijken vaker naar de dingen die niet goed gaan, en we houden ons zo bezig met het ‘repareren’ daarvan.

In principe zou je met alles wat je hebt, de hele dag ‘astonished’ kunnen zijn. In plaats van blij te zijn met wat we hebben, klagen we over de dingen die we niet hebben. Wat een zonde van de tijd. In diezelfde tijd kan je ook genieten van een eenvoudige CD.

Stel dat je iets overkomt wat je niet leuk vindt, denk dan bij jezelf:

Nou jah, dit is maar 1 ding. Daarnaast heb ik zoveel goede dingen gehad vandaag, wat maakt het uit.

Blijf relativeren. Zeg nooit: alles gaat fout. Een glas water is al bijzonder. Door onze complexe wensen, kunnen we niet meer genieten van eenvoudige schoonheid.

ik sprak een collega
hij zei "A ik moet eerlijk zeggen
wat betekent het leven
kan jij het mij eens uit gaan leggen?"

ik ben zelf puzzelend
dus ik wist niet wat ik zeggen moest
voor mij is het een training
waarin vlekken worden weggepoetst

ik kan je niet vertellen
wat het nou allemaal echt is
maar ik kan je wel vertellen
dat ieder moment geblessed is

ons gezin had het niet breed
was met mijn ouders ontevreden
ik stelde mij de vraag
waarom ik zo’n leven heb gekregen?

ik voelde mij benadeeld
en alsof mij onrecht was aangedaan
andere leeftijdsgenoten kregen
alles van hun pa en ma

ik kreeg nooit dure spullen
zag de nikes van me klasgenoten
en met je bristolschoenen
werd je door iedereen afgestoten

zelfs rijke jochies hebben
weleens een vliegtuig van papier gevouwen
speelgoed kregen we niet vaak
waardoor ik nintendos van karton ging bouwen

toen dacht ik dat mijn leven
vervloekt was en mislukt
maar nu pas besef ik echt
dat was voor mij het grootste geluk

omdat mijn ouders zo waren
heb ik uiteindelijk geleerd
hoe ik niet moet gaan worden
want zij deden het verkeerd

was mijn leven niet zo gelopen
nee, dan had ik nooit de kracht
om te werken naar perfectie
zou er nieteens aan hebben gedacht

omdat ik niks had
moest ik het zelf maar gaan maken
daarom ben ik nu creatief
genoeg om zo te pasen

mijn broers zussen en ik
we gingen rijmen uit verveling
vandaar dat ik nu freestyle
en dat is nog maar 1 ding

wat ik heb geleerd
door als kind te gaan tekenen
gaf me een opening
om iets als designer te betekenen

wat ik toen zag als een vloek
dat zie ik nu als een zegen
en toen dacht ik ineens
ja, zo zit het het hele leven

want als je zonder moeite
alles zou kunnen krijgen
zou je dan wel de waarde
van de dingen kunnen prijzen?

dat zijn een van de dingen
waardoor ik nu zeker weet
dat in het leven nog meer
onder het oppervlak leeft

ik kijk naar alles wat me overkomt
en wat ik er uit kan leren?
wil het niet als vloek
maar als gift interpreteren

de pannen met perfecte vorm
daar is keihard op geslagen
denk daar maar eens overna
oog in oog met tegenslagen

het leven is niet bedoeld
om je onderuit te halen
maar om je beste kant duidelijk
en jou perfect te maken

Als het leven niet gaat zoals je wilt, leer je het snelst!

Bij Kung Fu is je leraar constant bezig je te testen. Als je leraar serieus is, denkt hij constant aan je en  jouw ontwikkeling. Daarom zal hij de training zo goed mogelijk verzorgen, zodat jij het beste eruit kan halen. Vaak hebben wij zin om op de bank te zitten. Maar als we zien wat voor truukjes we allemaal kunnen na die lessen, die wij op het moment zelf NIKS AAN vonden, zijn we toch blij dat we die vermoeiende lessen hebben gehad.

In het leven willen we ook vaak rust en makkelijke situaties. Maar als we moeilijke situaties krijgen, is dat zodat we iets eruit kunnen leren. Welke lessen heb je op een makkelijke manier geleerd?

Door te weten dat het leven bestaat om iets te ontdekken, wordt je leergierig. In plaats van een slachtofferrol aan te nemen, wordt je nieuwsgierig naar wat je nou weer gaat leren.

Als het leven dan niet loopt zoals je wilt, zie je het juist als iets positiefs. Dan kan je er heel veel uit leren. Je moet dan natuurlijk wel echt bewust van zijn dat er een lach en liefde achter zo’n les zit.

ik bezit vaardigheden
als resultaat van verveling
want als kind in me hoofd dacht ik
voortdurend in woordenspeling

ik heb een luxeprobleem
waar ik maar niet aan kan wennen
en een appartementencomplex
ik ben bang voor appartementen

en ik gebruik iedere dag
om nieuwe kunsten te beheersen
want na mijn studie vond ik het
wel tijd om wat te leren

sommige begrijpen wat ik zeg
sommige zullen het niks vinden
want er is dubbelzinnigheid
te vinden in alle zinnen

yup, Alchie schrijft nog steeds raps!

Ik weet wat me te doen staat in het leven, maar ik denk dat ik daardoor niet zal kunnen doen wat ik wil doen. Er zijn zoveel dingen die ik wil doen. Maar vaak heb ik het gevoel dat ik die dingen moet missen voor wat mij echt te doen staat.

Als je ziek bent, dan moet je een zekere dieet/patroon/dagindeling volgen om te genezen. Als je echt ziek bent, dan is het geen kwestie van willen, dan MOET je dat proces ondergaan. Het is de enige manier om te genezen.

Je weet dan dat je het doet, omdat het je geneest. Omdat dat de weg is die je moet belopen om te genezen. Het heeft voor een ziek persoon geen nut om naar andere opties te kijken, behalve de opties die je helpen in jouw situatie.

Zie je dingen dan als ‘tijd opofferen’? Nee, het is dan het meest logische om te doen.

Het leven wordt duidelijk wanneer je alles laat gaan. Wanneer je krampachtig vasthoudt aan wat je wilt, en wanneer je teveel verwachtingen hebt, en wanneer je zoooooveel wilt in het leven, dan zie je alles als een tegenslag.

Wanneer je die dingen laat gaan en gaat stilstaan bij wat je WEL hebt, dan zie je alles als een cadeau.

Een vriend van me heeft lang in een opvangtehuis gezeten. Hij telde de dagen af tot hij weg mocht. Iedere dag wenste hij daar weg te gaan. Zijn verblijf was erg zwaar. Hij was heel erg bezig met het ontvluchten van de situatie.

Op een dag zou een vriend bij hem langskomen om te kletsen. Hij had zich er erg op verheugd. Hij dacht na over wat hij allemaal zou vertellen en hoe gezellig het zou zijn. Zijn vriend belde af. Hij was diep teleurgesteld en wilde alleen nog meer uit zijn situatie ontvluchten.

Terwijl hij heel depressief op zijn kamer zat, kreeg hij een tip van een werkneemster. Zei vertelde hem: "Zolang je blijft denken: ik moet weg, ik moet weg, blijf je hier moeite mee hebben. Je moet doen alsof je hier voor altijd zult blijven."

Ze bedoelde er dus mee: accepteer de situatie en zoek juist daarin naar iets waarvan je kan genieten. Je moet kijken naar wat je kan doen ipv wat je allemaal NIET kan doen.

Wanneer we de situatie accepteren kunnen we weer de mooie dingen zien. Maar als we teveel bezig zijn met zaken die wij niet makkelijk kunnen veranderen, zullen we de mooie dingen op dat moment over het hoofd zien.